Opa is dood. Of beter gezegd: Opa Scoot is dood. R had hem liefkozend Opa Scoot gedoopt, omdat hij op een coole scootmobiel rondracete, maar dat doet hij nu dus niet meer.
We hebben R. uitgelegd dat opa nu niet meer beweegt, niet meer kan eten en niet meer kan praten. Niet dat hij dat de laatste maanden nog kon, maar nu kan hij dus ook niet meer knuffelen, schrijven en via een slangetje eten. R. keek ons even afwachtend aan. Na een moment van gepaste stilte vroeg R. waar opa dan nu eigenlijk was. Mama L. vond het een goed moment om te vertellen dat opa nu een sterretje is en dat je hem 's avonds nog aan de hemel kunt zien stralen. Angst vlamde op in zijn oogjes. “Ik wil niet dood!” riep de kleine verschrikt uit.

Ongerust vroeg L. verder.
“Als ik later dood ben, wil ik helemaal geen sterretje worden!” legde hij uit. “Ik wil een olifant worden!”
L. zuchtte opgelucht. We hadden het kunnen weten. R.'s interesse gaat namelijk al geruime tijd uit naar olifanten. Na zijn verjaardag stond ons bescheiden huisje vol met olifantencuriosa: van olifanten die vlinders uit hun slurf blazen – ja, die bestaan – en olifantenslingers tot olifantentaart. En alles het liefst op ware grootte natuurlijk. Ik zie uit naar het moment dat zijn belangstelling uitgaat naar de mier.
Na zijn paniekuitbarsting verklaarden we snel dat je zelf mag kiezen wat je wilt worden als je later dood gaat. R. slaakte een zucht van opluchting en vervolgens bedachten we wat Opa Scoot zou kiezen. R. dacht een olifant, maar misschien toch ook wel een auto. Ik knikte. Waarom niet?
Hier bleef het uiteraard niet bij. In de dagen die volgden viel het woord 'dood' veelvuldig tijdens het spelen. Het badeendje is dood, die kan niet meer zwemmen en dobbert sneu met zijn kop onder water. De Duplo-trein denderde over Duplo-opa heen en toen R. het hondje van mijn zwager zag – een Japanse Cocker Spaniël voor de kenner, wat ik niet ben, want ik moest het even googelen – met een nogal lange tong die altijd droog en verschrompeld uit zijn bek hangt, verklaarde hij: “Die tong is ook dood.”

Ik zal altijd twee mooie herinneringen houden aan mijn schoonvader. De eerste was zijn warme welkom toen ik vers de familie kwam versterken als het nieuwe liefje van L., zijn oudste dochter. Hij legde zijn arm om me heen en verkondigde dat hij blij was met een extra dochter.
En hij was dol op zijn kleinkinderen. Hij was erg ziek op het laatst, maar toch had hij bij hem thuis  een film voor R. geregeld, compleet met popcorn. R. vond het geweldig. Met name door de bak popcorn, die hij overigens met een angstaanjagende snelheid naar binnen werkte.
En Opa Scoot zat volmaakt tevreden op de bank en genoot van zijn stoere kleinzoon, die met volgepropte hamsterwangen intens gelukkig zat te wezen.
Opa Scoot, ik hoop dat jij nu ook gelukkig zit te wezen, hetzij als olifant of als ster. Of auto, natuurlijk. Want wat ons betreft mag je zelf kiezen.

Marsha (l) en Rianne (10 jaar samen): "We zijn er voor elkaar. Altijd"De eerste jaren samen kenden hoge pieken en diepe dalen. Nu wordt hun relatie vooral gekenmerkt door stabiliteit, vertrouwen in elkaar en jezelf kunnen zijn. In oktober 2013 zijn Marsha en Rianne 10 jaar samen. Aan La-Vita.nl vertellen ze openhartig over hun relatie: "We zijn er voor elkaar. Altijd."

Lees meer...

Groeten uit Kroatië - DanijelaDe uitgestrekte kust van Kroatië is een populaire vakantiebestemming. De huisjes zijn pittoresk, de stranden wit, de zee is blauw en de bergen zijn bebost. De zon laat zich er graag zien. Het is er een paradijs voor toeristen. Maar hoe is het als je in Kroatië woont? Danijela Almesberger vertelt hoe het voor haar is om lesbisch te zijn in Kroatië: "Ik heb absoluut het gevoel dat ik precies ben waar ik moet zijn."

 

Lees meer...

Lesbisch en Jehova's getuige: "Ik moest kiezen tussen de liefde en mijn familie"Een man mag het bed niet delen met een man zoals met een vrouw, dat is gruwelijk. Dit vermeldt het Bijbelboek Leviticus over homoseksualiteit. Voor Jehovah's getuigen, die ernaar streven de Bijbel zo letterlijk mogelijk te volgen, is het absoluut onaanvaardbaar een lesbische relatie aan te gaan. Dit ervoer ex-Jehovah's getuige Dominique (24) vijf jaar geleden, toen zij binnen de veilige grenzen van haar gemeenschap verliefd werd op haar beste vriendin: "Op dat moment moest ik een keuze maken die gevolgen zou hebben voor de rest van mijn leven."

Lees meer...

Emily (l) en Marita geven voorlichting op scholenVoor een klas met dertig kinderen vertellen dat je lesbisch bent: je moet het maar durven. Marita Terpstra (48) en Emily Gunter (24) doen het regelmatig. Zij geven voorlichting over seksuele diversiteit op scholen. LaVita interviewt hen over sociale acceptatie, stereotypen en de invloed van de media: "Het leukst is het als je een discussie krijgt."

Lees meer...

Natasja zweert bij appelsapTussen de biertjes, de rode wijn en de chemisch ogende boswandeling staat mijn drankje als een vreemde eend in de bijt. De bestelling verliep dan ook moeizaam. "Wat wil je drinken?" had Vrolijke Vrouw me gevraagd. Toen ik antwoord gaf fronste ze haar wenkbrauwen. "Wat?" riep ze  boven de decibellen uit. Langzaam en duidelijk articuleerde ik: "Ap-pel-sap". Een vrouw naast ons vond mijn keuze curieus en zei: "Appelsap? Dat drink je toch alleen als je koortsig ligt te rillen onder drie stapels dekbed met een thermometer in je mond?"

Lees meer...

Ciska verovert de UK 3: OverruledBelgen en het volgen van regels: een eeuwig moeilijke combinatie. Belgen knijpen oogjes dicht en willen niet te rigide zijn bij regels, die we uiteindelijk beter suggesties noemen. In het buitenland is het voor ons Belgen moeilijk om te weten welke afspraken wel en niet gevolgd moeten worden. Het correct volgen van geschreven én ongeschreven regels is nochtans dé sleutel tot integratie. Als immigrant voor een jaar doe ik extra mijn best. Zo ook vorige vrijdag.

Lees meer...

Laatst toegevoegd