Opa is dood. Of beter gezegd: Opa Scoot is dood. R had hem liefkozend Opa Scoot gedoopt, omdat hij op een coole scootmobiel rondracete, maar dat doet hij nu dus niet meer.
We hebben R. uitgelegd dat opa nu niet meer beweegt, niet meer kan eten en niet meer kan praten. Niet dat hij dat de laatste maanden nog kon, maar nu kan hij dus ook niet meer knuffelen, schrijven en via een slangetje eten. R. keek ons even afwachtend aan. Na een moment van gepaste stilte vroeg R. waar opa dan nu eigenlijk was. Mama L. vond het een goed moment om te vertellen dat opa nu een sterretje is en dat je hem 's avonds nog aan de hemel kunt zien stralen. Angst vlamde op in zijn oogjes. “Ik wil niet dood!” riep de kleine verschrikt uit.

Ongerust vroeg L. verder.
“Als ik later dood ben, wil ik helemaal geen sterretje worden!” legde hij uit. “Ik wil een olifant worden!”
L. zuchtte opgelucht. We hadden het kunnen weten. R.'s interesse gaat namelijk al geruime tijd uit naar olifanten. Na zijn verjaardag stond ons bescheiden huisje vol met olifantencuriosa: van olifanten die vlinders uit hun slurf blazen – ja, die bestaan – en olifantenslingers tot olifantentaart. En alles het liefst op ware grootte natuurlijk. Ik zie uit naar het moment dat zijn belangstelling uitgaat naar de mier.
Na zijn paniekuitbarsting verklaarden we snel dat je zelf mag kiezen wat je wilt worden als je later dood gaat. R. slaakte een zucht van opluchting en vervolgens bedachten we wat Opa Scoot zou kiezen. R. dacht een olifant, maar misschien toch ook wel een auto. Ik knikte. Waarom niet?
Hier bleef het uiteraard niet bij. In de dagen die volgden viel het woord 'dood' veelvuldig tijdens het spelen. Het badeendje is dood, die kan niet meer zwemmen en dobbert sneu met zijn kop onder water. De Duplo-trein denderde over Duplo-opa heen en toen R. het hondje van mijn zwager zag – een Japanse Cocker Spaniël voor de kenner, wat ik niet ben, want ik moest het even googelen – met een nogal lange tong die altijd droog en verschrompeld uit zijn bek hangt, verklaarde hij: “Die tong is ook dood.”

Ik zal altijd twee mooie herinneringen houden aan mijn schoonvader. De eerste was zijn warme welkom toen ik vers de familie kwam versterken als het nieuwe liefje van L., zijn oudste dochter. Hij legde zijn arm om me heen en verkondigde dat hij blij was met een extra dochter.
En hij was dol op zijn kleinkinderen. Hij was erg ziek op het laatst, maar toch had hij bij hem thuis  een film voor R. geregeld, compleet met popcorn. R. vond het geweldig. Met name door de bak popcorn, die hij overigens met een angstaanjagende snelheid naar binnen werkte.
En Opa Scoot zat volmaakt tevreden op de bank en genoot van zijn stoere kleinzoon, die met volgepropte hamsterwangen intens gelukkig zat te wezen.
Opa Scoot, ik hoop dat jij nu ook gelukkig zit te wezen, hetzij als olifant of als ster. Of auto, natuurlijk. Want wat ons betreft mag je zelf kiezen.

Vroeger man, nu vrouw, wat betekent dat voor je relatie?Miranda en Marian zijn op het oog een heel 'normaal' vrouwenstel. Maar van de 23 jaar dat ze bij elkaar zijn, is Miranda er pas zes vrouw. Daarvoor ging ze als man door het leven. LaVita praat met Marian en Miranda. Over stereotypen, opgaan in de massa, en undercover rondlopen in zowel de hetero- als de LHBT-scene.

Marian en Miranda leerden elkaar kennen tijdens het Festival Oude Muziek in Utrecht. Marian was op zoek naar een leuke jongen en Miranda paste precies in dat plaatje. Tijdens hun eerste afspraak sloeg de vonk nog niet over maar gelukkig tijdens hun tweede date wel. "We houden allebei erg van zingen en klassieke muziek, dat zorgde voor de klik," vertelt Marian. Al na een week vertelde Miranda dat er 'een meisje in haar zat': "Ik kon geen relatie voor me zien als ik dat zou moeten verzwijgen," zegt ze. "Ik zei erbij dat ik niet kon voorspellen waar die gevoelens toe zouden leiden."

Lees meer...

Helen uit Nicaragua: "Het is hier niet makkelijk om uit de kast te komen"Met veel kabaal vond in 1991 de eerste Gay Pride in Nicaragua plaats. Sinds 2008 is homoseksualiteit er niet meer strafbaar. Het zijn duidelijke stappen in de goede richting, maar hoe is de realiteit in dit land waar geen beschermende wetten voor LHBT's zijn en homo- en lesbokoppels niet mogen trouwen en geen kinderen mogen adopteren? LaVita vroeg het de lesbische Helen: "Hoewel ik me meestal veilig voel, maak ik soms ook vervelende situaties mee."

Lees meer...

Imam Hashim Jansen: "De koran erkent het bestaan van niet-heteroseksuelen"Toen het bestuur van zijn moskee ontdekte dat hij homoseksueel is, moest imam Hashim Jansen zijn functie als gebedsvoorganger neerleggen. Jansen neemt de moskee zijn ontslag niet kwalijk, maar zet zich sindsdien in voor LHBT moslims. Hij vertelde LaVita over de problemen waar deze islamitische LHBT’s binnen hun cultuur en religie tegen aanlopen: "Ik wil hen het vertrouwen in hun eigen geloof teruggeven."

Lees meer...

Galith (33) is joods en lesbisch: "Ik heb er enorm mee geworsteld"Opgegroeid in een traditioneel joods gezin, worstelde Galith (33) jarenlang met haar geaardheid. Ze liet het jodendom voor wat het was en ging op zoek naar zichzelf. Nu combineert zij beide aspecten van haar identiteit en zet zich in voor Exodays, een joods programma tijdens de Gay Pride: "Ik wil dat de joodse LHBT jongeren van nu niet dezelfde worsteling hoeven doormaken."

Lees meer...

Klik op deze foto om Ciska's sletsen te zien!

"Barbie kan alles!" zingen kittig klinkende meiden tijdens het reclameblok. Op het televisiescherm zie ik twee meisjes met een minuscuul strijkboutje plaatjes strijken op een Barbie outfitje. Dan spatten er knalroze letters van het scherm: "Met Barbie kan alles!" Gefascineerd lees ik de woorden. In mijn jeugd leek Barbie vooral talent te hebben voor het passen van talloze kledingsetjes om vervolgens in haar roze cabrio naar Ken te rijden. Ik had meer interesse in de actiefiguren van Star Wars en de superhelden die de straten schoon veegden van gespuis. Ik bouwde met de welbekende Deense steentjes auto's en huizen nauwkeurig volgens de bijgeleverde bouwtekeningen. Barbie vond ik maar stom.

Lees meer...

Ciska en Isaak op Hadrian's WallIk sta op de resten van een bijna tweeduizend jaar oude toren in Northumberland in het Noorden van Engeland. Het was ooit de toren van een fort waar de Romeinen 'Belgische' legioenen naartoe stuurden. Naast het fort zie ik de muur van Hadrianus door het landschap kronkelen. Keizer Hadrianus liet in het begin van de tweede eeuw deze noordgrens van het Romeinse rijk versterken als bescherming tegen de Picten (de toenmalige Schotten).

Lees meer...

Laatst toegevoegd