Opa is dood. Of beter gezegd: Opa Scoot is dood. R had hem liefkozend Opa Scoot gedoopt, omdat hij op een coole scootmobiel rondracete, maar dat doet hij nu dus niet meer.
We hebben R. uitgelegd dat opa nu niet meer beweegt, niet meer kan eten en niet meer kan praten. Niet dat hij dat de laatste maanden nog kon, maar nu kan hij dus ook niet meer knuffelen, schrijven en via een slangetje eten. R. keek ons even afwachtend aan. Na een moment van gepaste stilte vroeg R. waar opa dan nu eigenlijk was. Mama L. vond het een goed moment om te vertellen dat opa nu een sterretje is en dat je hem 's avonds nog aan de hemel kunt zien stralen. Angst vlamde op in zijn oogjes. “Ik wil niet dood!” riep de kleine verschrikt uit.

Ongerust vroeg L. verder.
“Als ik later dood ben, wil ik helemaal geen sterretje worden!” legde hij uit. “Ik wil een olifant worden!”
L. zuchtte opgelucht. We hadden het kunnen weten. R.'s interesse gaat namelijk al geruime tijd uit naar olifanten. Na zijn verjaardag stond ons bescheiden huisje vol met olifantencuriosa: van olifanten die vlinders uit hun slurf blazen – ja, die bestaan – en olifantenslingers tot olifantentaart. En alles het liefst op ware grootte natuurlijk. Ik zie uit naar het moment dat zijn belangstelling uitgaat naar de mier.
Na zijn paniekuitbarsting verklaarden we snel dat je zelf mag kiezen wat je wilt worden als je later dood gaat. R. slaakte een zucht van opluchting en vervolgens bedachten we wat Opa Scoot zou kiezen. R. dacht een olifant, maar misschien toch ook wel een auto. Ik knikte. Waarom niet?
Hier bleef het uiteraard niet bij. In de dagen die volgden viel het woord 'dood' veelvuldig tijdens het spelen. Het badeendje is dood, die kan niet meer zwemmen en dobbert sneu met zijn kop onder water. De Duplo-trein denderde over Duplo-opa heen en toen R. het hondje van mijn zwager zag – een Japanse Cocker Spaniël voor de kenner, wat ik niet ben, want ik moest het even googelen – met een nogal lange tong die altijd droog en verschrompeld uit zijn bek hangt, verklaarde hij: “Die tong is ook dood.”

Ik zal altijd twee mooie herinneringen houden aan mijn schoonvader. De eerste was zijn warme welkom toen ik vers de familie kwam versterken als het nieuwe liefje van L., zijn oudste dochter. Hij legde zijn arm om me heen en verkondigde dat hij blij was met een extra dochter.
En hij was dol op zijn kleinkinderen. Hij was erg ziek op het laatst, maar toch had hij bij hem thuis  een film voor R. geregeld, compleet met popcorn. R. vond het geweldig. Met name door de bak popcorn, die hij overigens met een angstaanjagende snelheid naar binnen werkte.
En Opa Scoot zat volmaakt tevreden op de bank en genoot van zijn stoere kleinzoon, die met volgepropte hamsterwangen intens gelukkig zat te wezen.
Opa Scoot, ik hoop dat jij nu ook gelukkig zit te wezen, hetzij als olifant of als ster. Of auto, natuurlijk. Want wat ons betreft mag je zelf kiezen.

Imam Hashim Jansen: "De koran erkent het bestaan van niet-heteroseksuelen"Toen het bestuur van zijn moskee ontdekte dat hij homoseksueel is, moest imam Hashim Jansen zijn functie als gebedsvoorganger neerleggen. Jansen neemt de moskee zijn ontslag niet kwalijk, maar zet zich sindsdien in voor LHBT moslims. Hij vertelde LaVita over de problemen waar deze islamitische LHBT’s binnen hun cultuur en religie tegen aanlopen: "Ik wil hen het vertrouwen in hun eigen geloof teruggeven."

Lees meer...

Hoe lesbisch is vrouwenvoetbal in Nederland?

Toen ik vijf jaar geleden begon met voetballen was ik er nog niet uit of ik op vrouwen viel. Hoewel een aantal meiden uit de kast waren, hadden anderen gewoon een vriend of waren single. Een vriendin van mij voetbalde al langer en het team was op zoek naar nieuwe speelsters. De eerste keer dat ik mijn (geleende) voetbalschoenen aantrok voelde fantastisch. Ik werd direct lid van de voetbalvereniging en binnen de kortste keren had ik het enorm naar mijn zin met deze groep meiden; het trainen, de wedstrijden, maar ook de gezelligheid eromheen. Voetbal bleek al snel een verrijking in mijn leven. Helemaal toen ik mijn vriendin tijdens het voetballen leerde kennen.

Lees meer...

Galith (33) is joods en lesbisch: "Ik heb er enorm mee geworsteld"Opgegroeid in een traditioneel joods gezin, worstelde Galith (33) jarenlang met haar geaardheid. Ze liet het jodendom voor wat het was en ging op zoek naar zichzelf. Nu combineert zij beide aspecten van haar identiteit en zet zich in voor Exodays, een joods programma tijdens de Gay Pride: "Ik wil dat de joodse LHBT jongeren van nu niet dezelfde worsteling hoeven doormaken."

Lees meer...

Natasja zweert bij appelsapTussen de biertjes, de rode wijn en de chemisch ogende boswandeling staat mijn drankje als een vreemde eend in de bijt. De bestelling verliep dan ook moeizaam. "Wat wil je drinken?" had Vrolijke Vrouw me gevraagd. Toen ik antwoord gaf fronste ze haar wenkbrauwen. "Wat?" riep ze  boven de decibellen uit. Langzaam en duidelijk articuleerde ik: "Ap-pel-sap". Een vrouw naast ons vond mijn keuze curieus en zei: "Appelsap? Dat drink je toch alleen als je koortsig ligt te rillen onder drie stapels dekbed met een thermometer in je mond?"

Lees meer...

Ciska en Isaak op Hadrian's WallIk sta op de resten van een bijna tweeduizend jaar oude toren in Northumberland in het Noorden van Engeland. Het was ooit de toren van een fort waar de Romeinen 'Belgische' legioenen naartoe stuurden. Naast het fort zie ik de muur van Hadrianus door het landschap kronkelen. Keizer Hadrianus liet in het begin van de tweede eeuw deze noordgrens van het Romeinse rijk versterken als bescherming tegen de Picten (de toenmalige Schotten).

Lees meer...

Farhat durfde niet op de foto; dit meisje is een modelBangladesh, we associëren het vooral met rampverhalen over overstromingen, instortende fabrieken en slechte arbeidsomstandigheden. Lange tijd had het land een redelijk liberale en democratische regering, maar de laatste jaren is het bergafwaarts gegaan: wie kritiek heeft op het beleid, wordt met veel geweld tot zwijgen gebracht. Het land is zeer conservatief. De bevolking is voor 90 procent Islamitisch en homoseksualiteit is strafbaar. De lesbische filmmaakster en activiste Farhat Rahman woonde er tot haar negentiende: "De meeste mensen in Bangladesh denken dat homoseksualiteit een westerse leefwijze is die hier niet bestaat."

Lees meer...

Laatst toegevoegd