Ik ga het opnemen voor de jongens in onze samenleving. Want de vrouw neemt – als wraak op jarenlange onderdrukking? – een cruciale plaats in binnen de maatschappij, namelijk bij opvoeding van de jeugd op kinderdagverblijven, peuterspeelzalen en scholen. Nu vind ik dat niet erg – mijn oog wil ook wat – maar voor de kleine jongens onder ons is dat niet altijd bevorderlijk.

Jongens ontwikkelen zich motorisch en mentaal anders dan meisjes. Veel juffen laten de jongens niet experimenteren, maar bieden fijnmotorische knutseltjes aan. De meisjes vinden het prachtig, maar de jongens zijn daar nog niet aan toe en gaan draaien op hun stoel. Al snel worden ze als druk en onhandelbaar gezien en een stempel is gedrukt.

Dus toen L. en ik na mijn bevalling een jongen op mijn buik zagen liggen, beseften we dat we ons terdege moesten voorbereiden. De dag na de geboorte heeft L. hem aangegeven bij het gemeentehuis en direct daarna rende ze door naar de bieb om daar exemplaren van Pietje Bell, Dik Trom en Kruimeltje te lenen. Na deze grondig bestudeerd te hebben, dachten wij het 'Groote Opvoeden der Jongens' wel aan te kunnen. Want het devies klonk nogal simpel: jongens hebben bewegingsdrang en experimenteerlust, dus geef ze de ruimte. Dat dat een eufemisme was, begrepen we pas in de jaren die volgden.

Zo stond hij een keer voor me met mijn nieuwe mobieltje in de hand, zijn hoofd schuin en zijn warme puppy-ogen op mij gericht, en vroeg verwachtingsvol: “Mag ik dit kapot maken?”. Koortsachtig raadpleegde ik de schelmenromans en concludeerde dat dit in het voordeel was van zijn ontwikkeling. Terwijl de schroefjes en toetsen tegen mijn hoofd ketsten, zocht ik verdere informatie over de oplopende kostenposten voor ouders. Maar daar kon ik niets over vinden.

En soms heeft R. moeite om tijdens het eten rustig te blijven zitten. Dus toen Mama L. vroeg of hij soms liever wilde staan, knikte hij opgelucht en schrokte in een keer staand zijn dinosauruspoep, bavianenkots en geschaafde salamanders op (gewoon saucijzen, aardappelpuree en rode kool smaakte niet zo lekker).

Omdat R. graag tekent, hebben we – om de oplopende kosten toch enigszins in te dammen – speciale granieten stiften aangeschaft waarvan de punt niet ingedrukt kan worden. Na een creatieve uitbarsting van R. konden we namelijk de deuken in de tafel tellen, maar die stiften bleven, tot grote frustratie van onze Van Gogh, nog heel.

En tegenwoordig is R. helemaal into boksen; een kleine Muhammed Ali in de dop.  Aan zijn voetenwerk moet hij nog werken, maar zijn 'linkse directe' gaat met sprongen vooruit. Mijn 'defence' heeft snel verbetering nodig, want aankomende week moet ik mijn zonnebril weer op tijdens mijn werk.
Met een zak diepvrieserwten tegen mijn oog gedrukt bedenk ik me dat ik graag op een constructieve manier wil bijdragen aan zijn ontwikkeling, maar dat ik het misschien maar beter over een andere boeg kan gooien voor mijn en L.'s veiligheid. Vastberaden gooi ik Dik Trom en consorten het raam uit en vanavond lees ik R. de oude jeugdserie Floortje Bellefleur voor. Hopelijk begrijpt hij de hint. En als hij naar school gaat, kiezen L. en ik een school met alleen maar juffen.

Galith (33) is joods en lesbisch: "Ik heb er enorm mee geworsteld"Opgegroeid in een traditioneel joods gezin, worstelde Galith (33) jarenlang met haar geaardheid. Ze liet het jodendom voor wat het was en ging op zoek naar zichzelf. Nu combineert zij beide aspecten van haar identiteit en zet zich in voor Exodays, een joods programma tijdens de Gay Pride: "Ik wil dat de joodse LHBT jongeren van nu niet dezelfde worsteling hoeven doormaken."

Lees meer...

Luna met de Fun Factory DelightSekstoys, ze zijn er in alle kleuren, vormen en maten en kwaliteiten. Op internet is een wildgroei aan webshops die ze verkopen, en zelf hebben we er ook een aantal in de shop. Welke nou echt de beste zijn, dat vroegen we aan sekstoyrecensent Luna: "Wat je niet in je mond wilt stoppen, stop je ook niet in je vagina."

Lees meer...

Ciska is in Manchester en voelt zich weer 18Onze laatste maanden in de UK zijn ingegaan. Tijd dus om nog zoveel mogelijk uit ons verblijf te halen, want zoals iedereen weet: 'Yolo'. Dat is toch wat ik dronken tieners laat in de avond hoor roepen terwijl ze zich laten gaan op zware beats.

Voor ik het goed en wel zal beseffen, ben ik weer druk aan het werk en probeer ik mijn privé- en schoolleven zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen. En ik zou Ciska niet zijn, als ik me daarover niet alvast een hele hoop zorgen zou maken. Zal Isaak zich vlot aanpassen aan de Belgische school? Zal ik mijn leerstof nog beheersen? Zal ik überhaupt nog in staat zijn om deel te nemen aan het reguliere werkleven? En waarom gebruik ik ineens woorden als 'überhaupt'?

Lees meer...

Lesbisch en Jehova's getuige: "Ik moest kiezen tussen de liefde en mijn familie"Een man mag het bed niet delen met een man zoals met een vrouw, dat is gruwelijk. Dit vermeldt het Bijbelboek Leviticus over homoseksualiteit. Voor Jehovah's getuigen, die ernaar streven de Bijbel zo letterlijk mogelijk te volgen, is het absoluut onaanvaardbaar een lesbische relatie aan te gaan. Dit ervoer ex-Jehovah's getuige Dominique (24) vijf jaar geleden, toen zij binnen de veilige grenzen van haar gemeenschap verliefd werd op haar beste vriendin: "Op dat moment moest ik een keuze maken die gevolgen zou hebben voor de rest van mijn leven."

Lees meer...

Farhat durfde niet op de foto; dit meisje is een modelBangladesh, we associëren het vooral met rampverhalen over overstromingen, instortende fabrieken en slechte arbeidsomstandigheden. Lange tijd had het land een redelijk liberale en democratische regering, maar de laatste jaren is het bergafwaarts gegaan: wie kritiek heeft op het beleid, wordt met veel geweld tot zwijgen gebracht. Het land is zeer conservatief. De bevolking is voor 90 procent Islamitisch en homoseksualiteit is strafbaar. De lesbische filmmaakster en activiste Farhat Rahman woonde er tot haar negentiende: "De meeste mensen in Bangladesh denken dat homoseksualiteit een westerse leefwijze is die hier niet bestaat."

Lees meer...

Natasja gaat - nee, haat - kamperenBij de kampeerliefhebbers begint het weer te kriebelen. Vorig jaar was het volgens A. slechts een kwestie van tijd dat ik besmet zou raken met het kampeervirus dat haar al jaren overvalt. Om het proces wat te versnellen liet ze nummers van het tijdschrift Op Pad rondslingeren, nieste opzettelijk in mijn gezicht en plaatste haar nieuwe tent een middagje op mijn gazon om me met stralende ogen uit te nodigen voor de bezichtiging van haar blauwe aanwinst.    

Lees meer...

Laatst toegevoegd