Ik ga het opnemen voor de jongens in onze samenleving. Want de vrouw neemt – als wraak op jarenlange onderdrukking? – een cruciale plaats in binnen de maatschappij, namelijk bij opvoeding van de jeugd op kinderdagverblijven, peuterspeelzalen en scholen. Nu vind ik dat niet erg – mijn oog wil ook wat – maar voor de kleine jongens onder ons is dat niet altijd bevorderlijk.

Jongens ontwikkelen zich motorisch en mentaal anders dan meisjes. Veel juffen laten de jongens niet experimenteren, maar bieden fijnmotorische knutseltjes aan. De meisjes vinden het prachtig, maar de jongens zijn daar nog niet aan toe en gaan draaien op hun stoel. Al snel worden ze als druk en onhandelbaar gezien en een stempel is gedrukt.

Dus toen L. en ik na mijn bevalling een jongen op mijn buik zagen liggen, beseften we dat we ons terdege moesten voorbereiden. De dag na de geboorte heeft L. hem aangegeven bij het gemeentehuis en direct daarna rende ze door naar de bieb om daar exemplaren van Pietje Bell, Dik Trom en Kruimeltje te lenen. Na deze grondig bestudeerd te hebben, dachten wij het 'Groote Opvoeden der Jongens' wel aan te kunnen. Want het devies klonk nogal simpel: jongens hebben bewegingsdrang en experimenteerlust, dus geef ze de ruimte. Dat dat een eufemisme was, begrepen we pas in de jaren die volgden.

Zo stond hij een keer voor me met mijn nieuwe mobieltje in de hand, zijn hoofd schuin en zijn warme puppy-ogen op mij gericht, en vroeg verwachtingsvol: “Mag ik dit kapot maken?”. Koortsachtig raadpleegde ik de schelmenromans en concludeerde dat dit in het voordeel was van zijn ontwikkeling. Terwijl de schroefjes en toetsen tegen mijn hoofd ketsten, zocht ik verdere informatie over de oplopende kostenposten voor ouders. Maar daar kon ik niets over vinden.

En soms heeft R. moeite om tijdens het eten rustig te blijven zitten. Dus toen Mama L. vroeg of hij soms liever wilde staan, knikte hij opgelucht en schrokte in een keer staand zijn dinosauruspoep, bavianenkots en geschaafde salamanders op (gewoon saucijzen, aardappelpuree en rode kool smaakte niet zo lekker).

Omdat R. graag tekent, hebben we – om de oplopende kosten toch enigszins in te dammen – speciale granieten stiften aangeschaft waarvan de punt niet ingedrukt kan worden. Na een creatieve uitbarsting van R. konden we namelijk de deuken in de tafel tellen, maar die stiften bleven, tot grote frustratie van onze Van Gogh, nog heel.

En tegenwoordig is R. helemaal into boksen; een kleine Muhammed Ali in de dop.  Aan zijn voetenwerk moet hij nog werken, maar zijn 'linkse directe' gaat met sprongen vooruit. Mijn 'defence' heeft snel verbetering nodig, want aankomende week moet ik mijn zonnebril weer op tijdens mijn werk.
Met een zak diepvrieserwten tegen mijn oog gedrukt bedenk ik me dat ik graag op een constructieve manier wil bijdragen aan zijn ontwikkeling, maar dat ik het misschien maar beter over een andere boeg kan gooien voor mijn en L.'s veiligheid. Vastberaden gooi ik Dik Trom en consorten het raam uit en vanavond lees ik R. de oude jeugdserie Floortje Bellefleur voor. Hopelijk begrijpt hij de hint. En als hij naar school gaat, kiezen L. en ik een school met alleen maar juffen.

Helen uit Nicaragua: "Het is hier niet makkelijk om uit de kast te komen"Met veel kabaal vond in 1991 de eerste Gay Pride in Nicaragua plaats. Sinds 2008 is homoseksualiteit er niet meer strafbaar. Het zijn duidelijke stappen in de goede richting, maar hoe is de realiteit in dit land waar geen beschermende wetten voor LHBT's zijn en homo- en lesbokoppels niet mogen trouwen en geen kinderen mogen adopteren? LaVita vroeg het de lesbische Helen: "Hoewel ik me meestal veilig voel, maak ik soms ook vervelende situaties mee."

Lees meer...

Imam Hashim Jansen: "De koran erkent het bestaan van niet-heteroseksuelen"Toen het bestuur van zijn moskee ontdekte dat hij homoseksueel is, moest imam Hashim Jansen zijn functie als gebedsvoorganger neerleggen. Jansen neemt de moskee zijn ontslag niet kwalijk, maar zet zich sindsdien in voor LHBT moslims. Hij vertelde LaVita over de problemen waar deze islamitische LHBT’s binnen hun cultuur en religie tegen aanlopen: "Ik wil hen het vertrouwen in hun eigen geloof teruggeven."

Lees meer...

Hoe lesbisch is vrouwenvoetbal in Nederland?

Toen ik vijf jaar geleden begon met voetballen was ik er nog niet uit of ik op vrouwen viel. Hoewel een aantal meiden uit de kast waren, hadden anderen gewoon een vriend of waren single. Een vriendin van mij voetbalde al langer en het team was op zoek naar nieuwe speelsters. De eerste keer dat ik mijn (geleende) voetbalschoenen aantrok voelde fantastisch. Ik werd direct lid van de voetbalvereniging en binnen de kortste keren had ik het enorm naar mijn zin met deze groep meiden; het trainen, de wedstrijden, maar ook de gezelligheid eromheen. Voetbal bleek al snel een verrijking in mijn leven. Helemaal toen ik mijn vriendin tijdens het voetballen leerde kennen.

Lees meer...

Galith (33) is joods en lesbisch: "Ik heb er enorm mee geworsteld"Opgegroeid in een traditioneel joods gezin, worstelde Galith (33) jarenlang met haar geaardheid. Ze liet het jodendom voor wat het was en ging op zoek naar zichzelf. Nu combineert zij beide aspecten van haar identiteit en zet zich in voor Exodays, een joods programma tijdens de Gay Pride: "Ik wil dat de joodse LHBT jongeren van nu niet dezelfde worsteling hoeven doormaken."

Lees meer...

Natasja is niet meer weg te slaan uit de bio-winkelMijn kast begint te kraken door het gewicht van alle producten met een biologisch stempel. Ik ben al een tijdje redelijk milieubewust in mijn aankoopbeleid maar de laatste weken loopt het volledig uit de hand. Dat heeft weinig te maken met een vergroot ecologisch besef maar alles met haar. Dagelijks loop ik bijna zwevend door de winkelstraat op weg naar mijn favoriete winkel waar zij werkt tussen de onbespoten tomaten en seitanbroodjes.

Lees meer...

Ciska en Isaak op Hadrian's WallIk sta op de resten van een bijna tweeduizend jaar oude toren in Northumberland in het Noorden van Engeland. Het was ooit de toren van een fort waar de Romeinen 'Belgische' legioenen naartoe stuurden. Naast het fort zie ik de muur van Hadrianus door het landschap kronkelen. Keizer Hadrianus liet in het begin van de tweede eeuw deze noordgrens van het Romeinse rijk versterken als bescherming tegen de Picten (de toenmalige Schotten).

Lees meer...

Laatst toegevoegd