Studentes Mirjam en Hilde (allebei 19) zijn ruim twee jaar bij elkaar. Sinds een halfjaar wonen ze samen op een zolderetage in Den Bosch. Doorsnee studentes? Niet bepaald: ze sparen tegen de klippen op én ze hebben een auto.

Samenwonen
Hilde: Hiervoor woonden we allebei nog thuis, in de buurt van Zutphen. We zijn gaan samenwonen vanwege de studie. Mirjam wilde in Utrecht gaan studeren, ik in Nijmegen. Den Bosch leek ons wel een goede plek, precies in het midden.
Mirjam: Ik ben dit jaar begonnen aan mijn studie Liberal Arts & Sciences aan de Universiteit Utrecht.
Hilde: Ik ben vorig jaar gezakt, dus ik moet nog even mijn vwo-diploma halen. Ik hoef nog maar één vak. Volgend jaar wil ik pedagogiek gaan doen.
Mirjam: We hebben overwogen om allebei in Utrecht te studeren, maar daar is wonen pas echt duur. En je kunt je auto nergens kwijt.

Het huis
Mirjam: Als je in Zutphen woont is Den Bosch niet naast de deur, dus ik heb heel veel op internet gezocht, advertenties nagebeld, alle ongeschikte woonruimten eruitgefilterd en vervolgens een bezichtigingsdag gepland, zodat we alle huizen in één keer konden bekijken. Dit huis stond niet op een van die sites, maar de man die ons een andere ruimte zou laten zien, kwam hiermee en we vonden het meteen leuk.
Hilde: Van tevoren hadden we berekend dat we samen 500 euro zouden kunnen betalen.
Mirjam: Maar dat bleek helemaal niet realistisch. Ja, voor een kamer in een studentenhuis, maar dat wilden we echt niet. Een vriendin van mij studeert in Groningen, die betaalt maar 250 euro maar ze heeft maar elf vierkante meter en het is een heel vies huis.
Hilde: Dingen als de badkamer delen, dat vind ik niet prettig. Dit huis lag boven ons budget, het kost 735 euro in de maand inclusief gas, water en licht. We hebben ons budget dus maar naar boven bijgesteld, maar meer dan dit kunnen we echt niet betalen.
Mirjam: Ik heb studiefinanciering en Hilde een tegemoetkoming voor scholieren. Dat is voor allebei ongeveer 260 euro.
Hilde: En we werken allebei. Ik heb een nul-uren-contract bij een speelgoedwinkel, maar omdat ik maar zes uur per week naar school hoef, kan ik best veel werken. Ik werk nu 32 uur per week.
Mirjam: Ik werk sinds twee jaar bij een boekhandel, minimaal 12 uur per week, vaak meer.
Hilde: Als ik straks ga studeren, zal ik moeten bijlenen.
Mirjam: Ik heb een lieve papa die mij financieel steunt. Dat is wel fijn, want mijn studie is vrij druk en ik kan eigenlijk niet meer werken dan ik nu doe.

Huur
Hilde: We zetten allebei de helft van de huur op een aparte rekening.
Mirjam: De zorgtoeslag komt er ook op binnen. En we zetten er nog iets extra op, want verzekeringen betalen we ook van die rekening. Ik heb alle verzekeringen met Hildes moeder uitgezocht, die is verzekeringsadviseur. Ik was ook bij een bank geweest, die had me helemaal bang zitten maken met allerlei scenario’s waarvoor ik dan verzekeringen zou moeten afsluiten. Hildes moeder zei gelukkig dat dat onzin was. Nu hebben we alleen die verzekeringen die we echt nodig hebben: een inboedelverzekering, een rechtsbijstandsverzekering, een autoverzekering en een WA-verzekering. En de boeken zijn extra verzekerd. Ik sta bij mijn moeder op de zorgverzekering, dat is goedkoper dan een eigen zorgverzekering afsluiten.

Boodschappen
Mirjam: De boodschappen en alle andere variabele kosten betalen we van mijn studiefinanciering.
Hilde: En ik betaal de auto.
Mirjam: Ik heb nog geen rijbewijs, maar dat gaat binnenkort veranderen.
Hilde: Eigenlijk hebben we het best wel luxe.
Mirjam: We sparen elke maand 50 euro voor de auto, voor als er grote kosten aan zijn. De auto is een oud ding, een Peugeot uit 1996. Als er iets heel spannends gebeurt gaat-ie gewoon weg. Sparen doen we automatisch, dus daar merken we verder niet zo veel van.
Hilde: En verjaardags- en vakantiegeld gaat er ook naartoe.

Uitgaan
Hilde: We zijn niet van die uitgaanders, in het weekend zitten we in Zutphen.
Mirjam: Maar als we naar de film gaan of zo, betaalt degene die toevallig haar pasje bij de hand heeft. Meestal ben ik dat.

Vakanties
Hilde: Tot nu toe zijn we altijd met onze ouders mee geweest.
Mirjam: Laatst nog op wintersport, met Hildes moeder. Dan betalen we wel onze eigen skipas, en af en toe eten.
Hilde: Komende zomer gaan we naar Italië met de Saab Cabrio van Mirjams vader, die krijgt dan onze Peugeot.
Mirjam: Ik zie al helemaal voor me hoe we ons tentje uit die auto halen, echt heel cool. We zijn nu aan het sparen voor de vakantie, want die Saab slurpt nogal. Ik heb al vijf reisgidsen gekocht, ik krijg personeelskorting dus ik koop heel veel boeken. Hilde zegt soms ook: hou nou eens op met boeken kopen.
Hilde: Ik moest laatst alweer een nieuwe boekenplank maken.
Mirjam: Maar dat vind jij weer heel leuk. Dus we kopen ook vaak gereedschap voor Hilde.

Meubelen en inrichting
Hilde: Mijn vader ging samenwonen en had meubelen over, die mochten wij hebben. We hebben wel een bed gekocht. Dat was vijftig euro of zoiets.
Mirjam: IKEA! De boekenplanken kreeg ik van mijn baas.
Hilde: Anders waren we daar ook weer een paar honderd euro aan kwijt geweest.
Mirjam: De wasmachine kregen we van mijn oma. En een jaar voor we gingen samenwonen begonnen we al met spullen verzamelen. Je kunt tosti-apparaten en waterkokers natuurlijk gewoon voor je verjaardag vragen.
Hilde: En als we in de stad liepen en iets zagen voor een paar euro, dan kochten we het. Zo verzamel je in een jaar heel veel bij elkaar. Elke keer als Mirjams moeder hier komt zegt ze: wat hebben jullie het toch goed voor elkaar.

Fiscaal partnerschap?
Mirjam: Ik heb uitgezocht of dat voordelen voor ons heeft. Het zou wel kunnen, we voeren een duurzame huishouding, maar we hebben er geen financieel voordeel bij. Huurtoeslag krijgen we ook al niet, want als je nog geen 23 bent is de bovengrens voor de huur heel laag. We zouden veel goedkoper moeten gaan wonen om huurtoeslag te kunnen krijgen. Best krom natuurlijk.

Financieel toekomstscenario
Mirjam: Ik ga eerst nog heel veel studeren, deze studie duurt sowieso nog vier jaar en misschien doe ik er nog een master achteraan, en daarna lekker aan het werk.
Hilde: Ooit willen we wel een huisje kopen. Maar ik moet dus nog beginnen met studeren.

Allerduurste aankoop
Hilde: De televisie. Die heb ik gekocht voor Mirjams verjaardag, hij kostte 388 euro.
Mirjam: Daar moet ik dus wel straks al mijn verjaardagsgeld voor inleveren.
Hilde: En daarvóór was het de koelkast, die kostte 240 euro.

Ooit ruzie over geld?
Hilde: Nooit. Wij hebben het zo goed geregeld…
Mirjam: Wij?
Hilde: Oké, jij hebt het zo goed geregeld dat we nooit ruzie hebben.

Ook in 'jij en je geld'? Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. !